"Κρατάς το ποτήρι σου σαν να είναι ιερό κειμήλιο, αλλά με κοιτάς σαν να είμαι η αμαρτία", μουρμούρισε ο Ισμαήλ. Η φωνή του μια χαμηλή δόνηση που φαινόταν να παρακάμπτει τα αυτιά της Μεταξίας και να καταλήγει κατευθείαν στο μυαλό της.
Είχε περάσει ένας χρόνος από τότε που τον έφαγα και κατάλαβα ότι είμαι αδερφή. Ετοιμαζόμουν για το πάρτι γενεθλίων του φίλου μου του Γιάννη που θα το έκανε στο συνοικιακό μπαράκι της περιοχής μας. Γενικά η παρέα έχει κρατήσει από το σχολείο και δε δυσκολεύτηκα με το coming out.