Προηγούμενο μέρος: Η στρίγγλα που έγινε το πουτανάκι μου (4ο μέρος)

Η μέρα ξεκίνησε, όπως ακριβώς όλες οι άλλες. Σηκώθηκα, έφτιαξα τον καφέ, ξυρίστηκα με αργές, μηχανικές κινήσεις, φόρεσα τα ρούχα της δουλειάς. Μόνο που σήμερα ο προορισμός δεν ήταν το γραφείο. Είχα πάρει άδεια. Η Αγάθη το ίδιο. Το ραντεβού μας ήταν σε ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής, και μπροστά μας απλωνόταν σχεδόν ολόκληρη η μέρα.

Όλα είχαν ξεκινήσει με μια συνάντηση. Η Βίκυ είχε ταραχθεί που είδε μια φίλη της από τον παλιό καλό καιρό στο εμπορικό. Δύο μέρες μετά μηνύματα και η Βίκυ ανήσυχη. Την πίεσα να μάθω τι είχε γίνει. Έτσι μου είπε τα παρακάτω...

Η Ελένη στεκόταν μπροστά στο μεγάλο παράθυρο του ξενοδοχείου και κοίταζε τη θάλασσα. Φορούσε ακόμα το φόρεμα του δείπνου. Πίσω της άκουσε τον Άρη να κλείνει την πόρτα του μπάνιου.