Προηγούμενο μέρος: Η γυναίκα μου (4ο μέρος): Κεφάλαιο 7 - Στο εξοχικό
Ο ήλιος της Χαλκιδικής δεν έκαιγε, ήταν καμίνι. Οι μέρες κύλισαν ήσυχα και η Άννα περνούσε όλη την ημέρα κάνοντας εντατική ηλιοθεραπεία στη θάλασσα και στην πισίνα, μόνο με ένα στρινγκάκι. Ήταν ξαπλωμένη πάνω σε μια πετσέτα και το σώμα της γυάλιζε από το αντιηλιακό και τον ιδρώτα.
Προηγούμενο μέρος: Τα βάσανα της Ζένιας (9ο μέρος): Αναζητώντας τη Σωτηρία
Το πρώτο φως μπήκε στο διαμέρισμα, πέρασε από τις γρίλιες του παραθύρου της κουζίνας. Πρέπει να ήταν εφτά, το πολύ εφτάμιση. Το ψυγείο βούιζε μονότονα. Ένα σύρσιμο ξύπνησε τη Ζένια, ο Θοδωρής ο πηδηχταράς αποχωρούσε νυχοπατώντας.
Η Έλενα τη φετινή σεζόν δούλεψε και πάλι στον ξενοδοχειακό όμιλο και στο νησί που πήγαινε τα τελευταία χρόνια. Ενώ άλλες χρονιές τέλος Σεπτεμβρίου έφευγε και δούλευαν με λιγότερο προσωπικό, φέτος την παρακάλεσαν να μείνει και τον Οκτώβριο, μιας και η συνάδελφος που μοιραζόταν τη θέση και ήταν από το νησί φέτος δε θα μπορούσε να μείνει, γιατί έπρεπε να κάνει κάποια επέμβαση.